Propolis

Bijen leven in een grote massa in een zeer beperkte ruimte. Zonder enige vorm van antibiotische bescherming is die samenleving gedoemd om binnen vrij korte tijd uit te sterven aan allerlei bacteriële infecties. De bijen ontdekten echter dat in de natuur verschillende bomen en struiken sappen en harsen afscheiden om zich tegen infecties van buitenaf te beschermen. Zo kauwen zij uit b.v. de knoppen van berk of populier hars en vermengen dit met speeksel waarin allerlei enzymen en fermenten aan toegevoegd worden.

Een volledig plantaardige stof dat bestaat uit: 55% harsen, 30% was, 10% etherische oliën, 5 % stuifmeel en sporen van mineralen en vitaminen (naar Nikolaev 1975) Wanneer deze bomen niet in de buurt staan van de bijenkast (straal van ongeveer 4 km.) zoeken zij hun toevlucht ook naar kastanje, wilg hazelaar of eikenboom. Ook is er hars gevonden van coniferen, jeneverbes en sparren in propolis. Dit vervoeren zij naar de bijenkast in het pollenkorfje aan de achterpootjes. De kleverige substantie wordt er mede door andere bijen uitgehaald.

De bijen mengen de propolis met stuifmeel en bijenwas. Het verzamelen en bewerken van deze sappen en harsen is voor de bij een tijdrovend, maar ook levens noodzakelijke bezigheid.

Het inwendige van de bijenkast wordt er mee ingesmeerd. Het effect is enorm, waar 60.000 bijen opeengepakt samenleven is het sterieler dan waar ook.

De propolis wordt systematisch in elke honingraat aangebracht, waar het gedurende lange tijd een beschermende werking vervult. De raten worden als het ware schoon gepoetst / gepolijst met de propolis door de jonge bijen, voordat de koningin (MOER) er een eitje inlegt. De bijen repareren de cellen/raten zo nodig met de propolis en kitten elk gaatje in de bijenkast er mee dicht.

Mocht er ongedierte in een bijenkast komen dan balsemen de bijen het in. De mooie gele bijenwas raten zijn dus in korte tijd bruin van kleur vooral als het een ijverig volk betreft. Wanneer je in een bijenkast kijkt zie je vooral veel propolis op de ramen zitten. De propolis is een natuurlijk antibioticum voor de bij.

Eigenschappen van propolis

Door de unieke variatie van werkzame bestanddelen bezit de propolis een breed spectrum van toepassing mogelijkheden. Onderzoek heeft aangetoond dat aan propolis de volgende eigenschappen kunnen worden toegewezen:

  • Antibacteriële werking: doden de bacteriën, virussen en schimmels in de bijenkast.
  • Stimuleert de natuurlijke afweer van infecties door de antibacteriële werking in de bijenkast.
  • Propolis is een mengsel waarvan 300 verschillende stoffen geanalyseerd zijn.
  • Stimuleert de natuurlijke afweer van lichamelijke infecties door antibacteriële werking.
  • Van de propolis worden allerlei producten gemaakt zoals zalf, capsules en tinctuur.
  • hooikoorts
  • Ontstekingen
  • Virale ziekten
  • Maagzweren en andere maagproblemen
  • Versterken van het hart
  • Ziekten veroorzaakt door virussen en bacteriën
  • Infecties
  • Natuurlijk antibioticum
  • verzorgen en bestrijden van wonden, brandwonden en schaafwonden
  • tegen cariës
  • tegen aften
  • keelpijn en hoest
  • krachtig antioxidant
  • allergieën
  • remt groei van schimmels
  • stimuleert de bloeddoorstroming
  • werkt tegen pijn en jeuk
  • krampen in de darmen
  • eczeem en psoriasis, gordelroos

Het kan voorkomen dat er een allergische reactie kan opkomen. Dit gebeurt bij ongeveer 1 0p de 2000 mensen.

Om te kijken of dit voor u geldt kan u het volgende doen: Door dit (zalf/tinctuur) op de handrug te smeren ontstaat in de loop van de nacht bij allergie een rood plekje.